Karin Husmann, eigenaar van Husbus, fietst elke ochtend fluitend naar haar werkplaats in Den Haag. Daar, tussen grote zaagmachines, houtstof en allerlei bedrijvigheid, bouwt ze bestelbusjes om tot campers. “Als ik langs die ministeries fiets en al die mensen naar binnen zie gaan, denk ik: jij gaat nu de hele dag achter je laptop zitten… ik ga lekker met mijn handen werken!”

Ze werkte haar hele leven op kantoor, onder meer als directeur van Space Expo in Noordwijk, tot ze twee jaar geleden het roer omgooide. “Ik had al twee campers als hobby gebouwd en dacht: ik ga van mijn hobby mijn werk maken.” De eerste bouwde ze samen met haar ouders. Haar moeder deed de stoffering, haar vader hielp met elektra en water, de rest deed ze zelf. Toen die camper af was, miste ze haar hobby en bouwde ze een tweede bus, die ze nu verhuurt aan mensen die eerst een camperleven willen uitproberen.

Inmiddels bouwt Karin fulltime campers voor klanten. De klant koopt zelf een grote bestelbus en levert die bij haar af. Bij voorkeur al helemaal gestript. Ze werkt met vaste interieurpakketten van ‘de Vantast’, zodat de basisopzet staat, maar binnen die kaders is er ruimte voor eigen keuzes in kleuren, materialen en bijvoorbeeld koken op gas of elektrisch. Ramen laat ze bewust door een ander bedrijf plaatsen: “Zij doen het zó snel. Ik kan het wel, maar dan kan ik mijn tijd beter aan iets anders besteden.”

De Haagse Werkplaats, waar Karin een vaste plek huurt, is voor haar meer dan een praktische plek met grote machines die ze niet zelf hoeft te kopen. Er komen startende meubelmakers, mensen die een opleiding doen en hun huiswerk daar komen maken, en hobbyisten die thuis geen ruimte hebben. Binnenkort verhuist het hele gezelschap van de Boomsluiterskade naar de Parallelweg bij station Hollands Spoor en Karin verhuist mee.

Karin is tevreden met de huidige omvang van haar bedrijf, groeien in omvang hoeft niet zo nodig. “Als je drie bussen tegelijk gaat doen, moet je weer een workflow en systemen optuigen. Dan ben je toch weer vooral aan het managen. Nu vind ik het veel te leuk om het zelf te doen.” En als het nodig is om even gas te geven om een camper wat sneller op te leveren, kan ze een beroep doen op zzp’ers. Haar doel formuleert ze bewust simpel: een mooie camper maken waar mensen blij van worden.

Over zichzelf als ondernemer is Karin helder: ze heeft het nooit over haar ‘bedrijfje’ en ziet zichzelf voluit als ondernemer. Integriteit vindt ze belangrijk. Tegelijk is ze professioneel genoeg om haar prijsstelling steeds beter op haar werkelijke uren af te stemmen.

Met haar cijfers bemoeit ze zich zo min mogelijk. Via haar man Marcel, die al bijna 25 jaar klant is, kwam ze bij Maas Accountants terecht. “Voor een klein bedrijf wil je niet bij zo’n groot kantoor zitten. Als je zelf mkb’er bent, is het veel fijner als je ook bij een mkb-dienstverlener zit.” De sfeer typeert ze als laagdrempelig en pragmatisch. “Ik ben nog nooit uitgelachen als ik een vraag stelde. Wat je vraag ook is, je kunt er altijd mee terecht. En als ik niet weet bij wie, bel ik Donna; die lost het op of zegt wie me terugbelt.”

Ze ervaart bij Hans Maas vooral oog voor de grote lijnen en ‘de geest van de wet, niet alleen de letter’. Ze waardeert dat ze haar administratie volledig digitaal kan aanleveren. Bonnetjes van de Hornbach fotografeert ze vaak al bij de inpakbalie of in de auto, facturen mailt ze ook direct door. “Ik ben geen fan van veel belasting betalen, maar ik heb geen zin om zelf in al die regels te duiken. Dat laat ik hen doen, binnen de lijntjes of ertegenaan vind ik niet erg.” Daarnaast organiseert Maas inhoudelijke sessies, bijvoorbeeld over de onrust rond box 3. “Dat waardeer ik enorm.”

Dat de relatie met Maas persoonlijk is, blijkt ook uit de manier van contact. Jarenlang kwam Hans Maas thuis de jaarcijfers bespreken; inmiddels gaan ze vaker naar kantoor. Maar als het weer eens thuis zou moeten, “staat hij zo op de stoep.” Hans en Donna zijn vaste gasten op de zakelijke relatie-events van Marcels bedrijf. “Ik weet niet of elke klant zo’n band heeft, maar dat persoonlijke contact, dat is wel echt typisch Maas.”